ประหยัด

เมื่อสองปีก่อน ผมอ้อนวอน(และข่มขู่)ทางบ้านให้ซื้อรถให้ อ้อนอยู่นานในสี่สุดก็สำเร็จ ผมได้รถคันนี้มาประมาณปีนิดๆ แล้วละ ด้วยความที่รถมันอายุสิบกว่าปี มันเริ่มแสดงอาการชรา (ถึงจะไม่ชราเหมือนรถไอ้ช้าง ของมันนี่จะยี่สิบปีแล้ว แต่อะน่ะ... ก็รถของมันหล่อนิ หึๆ) และต้องเข้าอู่อยู่เรื่อย ช่วงหลัง ๆ นี้ โดนหมัดหนักหน่อย ก่อนหน้านี้เข้าไปเปลี่ยน Fuel Pump และท้ายสุดนี้โดนสุดยอดหมัด เปลี่ยน Ignition Coil (ซึ่งไม่เข้าใจเหมือนกันว่ามันคืออะไร ไว้ถามชั่งพรุ่งนี้) และจุกไปที่ $900 กว่า (รถผมซื้อมา $4500) พรุ่งนี้ไอ้ช้างมันจะไปรับรถให้ มันอาสาเองและผมก็นึกขอขอบใจมันอยู่ในใจ

เสียตังอย่างนี้ มาเหมาะเจาะมันช่วงที่อยากประหยัด (ที่จริงคือ... คิดแล้วเงินที่เหลือใช้ล่อแล่และจะไม่พอใช้เอา) เลยฉุกคิดขึ้นมาว่าถ้าไม่มีรถแล้วจะเป็นอย่างไร? ถ้าต้องขายรถ? จริงผมก็คงไม่เดือนร้อนอะไรขนาดนั้น แต่ก็คงไม่สนุกสนานเฮฮาเมือนตอนนี้ และยิ่งถ้าเพื่อนๆ (จริงๆ หมายถึงแค่สองคน พี่เอกและไอ้ช้าง) กลับเมืองไทยไปหมดและผมไม่มีรถ ก็คงคิดไม่ออกว่าตัวเองจะทำอะไรนอกจากนั่งหน้าคอมไปเรื่อยๆ ผมมีความสุขที่จะขับรถไปไหนมาไหน ขับไปเรื่อยๆ แบบไร้สาระ ถึงจะสร้าง Carbon Footprint แบบดูเหมือนจะไร้ประโยชนก็เหอะ ก็มันเป็นอะไรที่ผมทำแล้วมีความสุขนิ แต่ถ้าต้องมีซ่อมใหญ่อีกรอบเร็วๆ นี้ อาจจะต้องมาคิดหนักอีกที

หลังจากที่ทำงานไปหนึ่งวัน ดูเหมือนชีวิตคนทำงานคงไม่สวยหรูเหมือนที่เคยคาดไว้ ถ้านั่งทำงานไปวันๆ ชีวิตคงน่าเบื่อพิลึก ภาพเดิมๆ ความกดดันเดิมๆ มันควรจะมีอะไรอย่างอื่นที่ทำให้ชีวิต มีชีวิตอย่างที่มันควรจะเป็น

ทั้งนี้ทั้งนั้น ถ้าจะเก็บรถไว้ ผมก็คงต้องประหยัดหน่อย ทำกับข้าวกินเองเยอะหน่อย(+หากินฟรีด้วย อิอิ) ไม่ซื้อของที่ไรประโยชน์(อย่างที่ชอบทำ :( ) และควรจะหางาน weekend เล็กๆ น้อยๆ ทำ เพื่อช่วยสมทบค่าซ่อมค่าน้ำมัน หวังว่าโชคจะช่วยผมให้ได้งานอย่างที่หวังสักหน่อยน่ะ :)


ขอให้ประหยัดอย่างมีความสุข



เก้า