ครอบครัวที่สอง

วันนี้ไปนั่งเล่น-นั่งคุยที่บ้านของครอบครัวฝรั่งที่ผมเคยอยู่ อยู่ตั้งแต่บ่ายถึงมึด (ระหว่างที่อยู่ ก็ของฝากท้องไปอีกมือ -"- ไปบ้านนั้นที่ไร ได้กินดีเสมอ :) ) วันนี้รู้สึกว่าได้ผ่อนคลายอย่างจริงๆ จังๆ ไม่ใช่มัวแต่นั่งอยู่หน้าคอมฯ แล้วทำอะไรไร้สาระไปเรื่อยๆ บ้านนั้นมีลูก 4 คน โตแลพูดได้แล้ว 2.5 คน (.5 นี่คือพูดพอจับใจความได้... อิอิ แต่บางทีผมต้องตั้งใจฟังเสียนาน) อยู่ครึ่งวันรู้สึกเนื่อยแทนคนเป็นแม่ เจอเจ้า 2.5 คนถามนู่นถามนี่ ขอนู่นขอนี่ ร้องนู่นร้องนี่ ตลอดเวลา ทั้งวันแก้วหูไม่ได้มีหยุดสั่นเลย -"-

ผมโชคดีที่ตอนเริ่มมาอยู่ที่นี่ใหม่ๆ ได้อยู่กับครอบครัวที่เขาดูแลเอาใจใส่ ตอนแรกๆ ก็อาจจะต้องทนบ้าง เพราะไม่ใช้บ้านเรา พยายามอย่าไปเอาเรื่องขัดแย้งเล็กๆ น้อยมาใส่ใจ ตอนหลังๆ เมื่อเริ่มรู้จักกันดี ก็รู้จักประนีประนอมถนอมน้ำใจกัน และก็สนิดกันเรื่อยมา...

ผลสอบออกแล้ว ผมรู้สึกเย็นชากับคะแนนที่ได้เทอมนี้ มันไม่ค่อยดีเด่นเหมือนที่หวัง แต่ก็พอเหมาะพอสมกับความพยายามที่ให้กับการเรียนเทอมนี้ (โกหก... จริงๆ น้อยๆ ใจนิดๆ เพราะบางวิชาคิดว่าทำสอบได้น้อยกว่าความสามารถของตัวเอง) เอาเป็นว่าเหลืออีกปีเดียวแล้ว... พยายามต่อไป ทำปีสุดท้ายให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้

อ่าว.... เที่ยงคืนสามสิบกว่าแล้ว นอนดึกอีกแล้วซิเรา พรุ่งนี้ต้องตื่นไปทำงาน ขอแค่นี้ก่อนละกัน


คุยกันใหม่

เก้า